Gelin ecdadımıza uyalım ve yılbaşı ağacı süsleyelim !

Yazmak için yazının başına geçtim ama ne yazacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. Çoğunuz titiz bu konuda biliyorum,aranızda bir postu oluştururken yazacağı konuyu önceden belirleyip üzerinde ufak çaplı araştırmalar yapıp bir kaç yaz sil den sonra  kendi kriterleri dahilinde en kusursuz hale getirip ondan sonra yayınlayan çokça takdir ettiğim isim var. Ben ise canlı yazıyorum "canlı yazmak" bunun adını ilk kez bir blogger arkadaşımdan duymuştum. Böylesi daha samimi daha içten sanırım. Yalnız genelde ne konuda yazacağımı bilerek otururum klavyenin başına,bu sefer bundan dahi yoksunum.Ama işte yazmama engel değil bunların hiçbiri,peki ayıp mı ediyorum ? Sanmıyorum. 

İnternetim hala bağlanmadı,sahi neden bağlanmadı yahu ? Yarın gidip müşteri temsilcisiyle görüşmeli,bu arada geçen yazımda değindim sanıyorum adsense'ye başvuru yaptım ve kabul oldu. Bundan sonra sayfama girdiğinizde şu sağdaki soldaki reklamlara yalandan dahi tıklasanız hesabıma bir kaç kuruş yatacak. Buna karar vermek çok zor bir süreçti benim için, neredeyse altı yedi yıldır bu bloğa bir şeyler karalayıp duruyorum. Buradan bir gelir elde etmeyi hiç aklıma getirmemiştim ta ki bir kaç ay öncesine dek. O sancılı muhakeme sürecini uzun uzadıya anlatmayacağım. Sonunda özetle, bunun yanlış bir yanı olmadığı görüşüm ağır bastı. Neden böyle bir şeye ihtiyaç duydun diye soranınız yoktur eminim ama belki bir kaç kişi de olsa soruyordur. Para lazım azizim,para...lanet olasıca para. Zira asgari ücretin sadece bir tık üzerinde maaş alıyorum. Bir çoğumuz bu ve benzeri sosyal medya araçlarının başında ciddi bir mesai harcıyor, bunun olabilecek tüm maddi karşılıklarını varsa almaya çalışacağım. Pis adi kapitalist seni diye hayıflanmayan, aksine aay biz de yapalım lan nasıl oluyor bu iş diye soruyorsanız vallahi bende henüz anlamaya çalışıyorum :) Çoğunluk uzun zamandır takipçisi olduğum bu sitedeki yazılardan yola çıkarak bir şeyler yaptım;açıp okuyun.

Uzun zamandır ilk kez iki gün izinliyim üst üste . Ne yapacağımı bilemedim elim ayağım karıştı ve işte koca günüm mahalle de öylece geçti. Ama yarın mutlaka Beyoğlu'na gideceğim. Çünkü yılbaşı öncesi çok güzel oluyor Beyoğlu. Tahmin ettiğiniz üzere elbette belediyenin bir desteği yok bu işte aksine belki köstek bile oluyordur.Beyoğlu halkı özellikle esnafları dükkanlarını öyle güzel süslüyorlar ki her yıl.İnsanların yolda birbirlerine gülümseyerek mutlu yıllar dediklerine dahi şahit oluyorum. İşte gene yeni yılla birlikte, aman sakın ! noel bir hristiyan adetidir zinhar kutlamayın diye sosyal medyada yazılar paylaşılacak. Hatta şehrin bir çok yerine afişler dahi asılacak,ki bu ilk geçen sene yapıldı burada ve anımsayacağınız üzere yeni yılın ilk saatlerinde Reina'da bir katliama şahit olduk. Ve neredeyse hemen hepimizin yeni yıldan tek bir isteği vardı ;HUZUR. Ve onu bile bize çok gördüler.Defalarca söyledik söylüyoruz biz noeli değil yeni yılı kutluyoruz. Zaten noel 1 ocak'tan çok daha önce kutlanıyor hristiyan aleminde hatta sanırım yarın itibariyle başlayacaklar.Dini konularda en hassas olanımız bile inkar etmesin yeni yıl bir umuttur ve hepimiz ayakta tutan yegane şeydir umut. Belki çocukça bir avuntu ama hepimiz yeni yıldan güzel şeyler bekleriz.Kaldı ki kimsenin yeni yılı kutluyor diye imanı zedelenmez azizim. Ona varana dek öyle dikkat edilecek hususlar var ki. Sen çal çırp, yalan iftiralar at,kul hakkı ye ve yeni yılı kutlama, kocaman bir PEH ! diyorum. Herkesin aklı kendine yeter merak etmeyin, o muhakemeyi yapacak kadar hepimiz de akıl var Allah'a şükür. Bırakın herkes dilediği gibi hayatını yaşasın yoksa yaşanmaz bir Dünya olma yolunda hızla ilerliyoruz aman uyarayım. Yılbaşı ağacı konusuna değinecek olursak bunun ise çok eski bir Türk geleneği olduğunu biliyor muydunuz ? Yazıyı burada noktalıyor ve sizi Türkiye'nin en büyük tarihçilerden biri olan Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ hanımın yazısından ufak bir alıntıyla baş başa bırakıyorum. Şimdiden mutlu yeni yıllar... :)

Hıristiyanların İsa'nın doğuşu olarak kutladığı Noel bayramı, çok eski Türklerin yeniden doğuş bayramıdır.

Türklerin, tek tanrılı dinlere girmesinden önceki inançlarına göre, yeryüzünün tam ortasında bir AKÇAM ağacı bulunuyor.

Buna hayat ağacı diyorlar. Bu ağacı, motif olarak bizim bütün halı, kilim ve işlemelerimizde görebiliriz.

Türklerde güneş çok önemli. İnançlarına göre gecelerin kısalıp gündüzlerin uzamaya başladığı 22 Aralık'ta gece gündüzle savaşıyor. Uzun bir savaştan sonra gün geceyi yenerek zafer kazanıyor.

İşte bu güneşin zaferini, yeniden doğuşu, Türkler büyük şenliklerle AKÇAM ağacı altında kutluyorlar.

Güneşin yeniden doğuşu, bir yeni doğum olarak algılanıyor.

Bayramın adı NARDUGAN

(nar=güneş, tugan, dugan=doğan) Doğan güneş.

Güneşi geri verdi diye Tanrı Ülgen'e dualar ediyorlar.

Duaları Tanrıya gitsin diye ağacın altına hediyeler koyuyorlar, dallarına bantlar bağlayarak o yıl için dilekler diliyorlar Tanrıdan.

Bu bayram için, evler temizleniyor. Güzel giysiler giyiliyor. Ağacın etrafında şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlar. Yaşlılar,büyük babalar, nineler ziyaret ediliyor, aileler bir araya gelerek birlikte yiyip içiyorlar.

Yedikleri; yaş ve kuru meyveler, özel yemek ve şekerleme. Bayram, aile ve dostlar bir araya gelerek kutlanırsa ömür çoğalır, uğur gelirmiş.

Akçam ağacı yalnız Orta Asya'da yetişiyormuş.

Filistin'de bu ağacı bilmezlermiş. Bu yüzden olayın Türklerden Hıristiyanlara geçtiği ve bunu da Hunların Avrupa'ya gelişlerinden sonra onlardan görerek aldıkları söyleniyor. İsa'nın doğumu ile hiç ilgisi yok.

"Doğum, Güneşin yeniden doğuşu"

Sümerolog

Muazzez İlmiye ÇIĞ

Bi bakıp çıkıcam abi :)

Evvela özür diliyorum. Zira gene, arayı eskisi kadar olmasa da bir hayli açtık. Lakin, çoğunuzun aksine masa başı bir işte çalışmıyorum ve inanın bazen uyumak için bile vakit yeterli olmuyor. Müsterih olun artık döndüm ve gitmeye de niyetim yok. Öyle ki yıllar sonra ilk kez eve internet bağlatıyorum,vallah sırf sizin için :) Bir de nihayet dvd'sini falan bulmam artık mümkün olmayan filmleri izleyebileceğim. Bu konu da blog arkadaşım Buket'i hep kıskanmışımdır.Zira iyi bir seyircidir, bizlerle paylaşır da izlediklerini sağ olsun ama bir köşeye not etmekle geçti şimdiye dek dört beş yılım :)

Hayat çok enteresan. Geçen yıl bu zamanlar tekerlekli sandalyeden henüz kurtulmuştum ve şimdi Allah'a şükür , direksiyon sınavını da verip ehliyet almaya hak kazandım. Hastalığımdan eser bile kalmadığını söylememe gerek bile yok sanırım. Momentos ablam şahit ona sorun istiyorsanız :) Bu yaz nasip olursa bir araba alıp yurdun dört bir yanındaki blogger arkadaşlarımı kabul ederlerse ziyaret etmeyi düşünüyorum :) Yok yatılı falan değil korkmayın bi kafeye çağırın ben gelirim ama hesabı ödersiniz artık, eh misafiriz ne de olsa di mi ;)

Şimdi gene af dileyerek yazıyı burada noktalıyorum, uyumalıyım. Bizim sektörde pazartesi sendromu yok çünkü cumartesi pazar çalışıyoruz biz.Daha az vakit ve emek gerektiği için daha ziyade instagram'dan anlatıyorum varsa meramımı. Takip etmek isteyen varsa bir kez daha yazıyorum adresimi : @ profesyonelkaybeden

Oradan son postumu paylaşarak ve bundan sonra burada eski düzende yazacağımın tahaatütünü vererek iyi pazarlar diliyorum :)

  Hilal Ergenekon'un bir dönem ulusalkanal'da sunduğu söyleşi programına vizyona yeni girmiş bir filmin oyuncuları katılmış ve sohbetin arasında "sizce de Türk sineması son dönemde komediye hapsolmadı mı"diye bir tweet atmış bir nebze programın tadını kaçırmıştım.Gülse Birsel'i ve tv'de yaptığı işleri hep sevmiş desteklemişimdir.Lakin yukarıdaki serzenişimle tutarlı olarak ilk sinema filmine girmeyi düşünmüyordum.Lakin sinema-tv mezunu bir arkadaşım "abi,sırf recep ivedik'i gişe de geçsin diye gitmeli" deyince hak vererek gidip biletimi aldım.Dürüst olmak gerekirse Gülse'nin tekraren izlediğim dizilerinde bile daha keyif aldığımı üzülerek söylemeliyim.Belki de beklentimi çok yüksek tutmuştum,kimbilir...Demet Evgar şahaneydi her zaman ki gibi.Ayta Sözeri'yi tv'de son izlediğim "Kayıp Şehir"adlı dizide tanımış ve oyunculuğunu çok beğenmiştim,gene yanıltmadı.Erdal Özyağcılar zaten tam bir emektar,büyük usta."Ah güzel İstanbul" sanırım ilk sinema deneyimidir.Ufacık bir rolü vardı,genç kızları tuzağa düşürmeye çalışan sözümona bir fotoğrafçıyı canlandırıyordu.Nerden nereye...Kolay yoldan şöhret olmak isteyen genç meslektaşlarına ders olsun.Son söz gidip izleyin siz yinede ;)Eğlenceli bi iki saat vaad ediyor.

Yavuz Turgul ile yeniden...

ANLAR 

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, 
İkincisinde, daha çok hata yapardım. 
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. 
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, 
Çok az şeyi 
Ciddiyetle yapardım. 
Temizlik sorun bile olmazdı asla. 
Daha çok riske girerdim. 
Seyahat ederdim daha fazla. 
Daha çok güneş doğuşu izler, 
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. 
Görmediğim bir çok yere giderdim. 
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. 
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. 
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben. 
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. 
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten. 
Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın. 
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan, 
Gitmeyen insanlardandım ben. 
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. 
Eğer yeniden başlayabilseydim, 
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. 
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. 
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, 
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer. 
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum... 
ÖLÜYORUM... 

Merhaba, uzun zamandır ihmal ettiğim bloğuma bir çoğunuzun bildiği Borges'in bu şiiriyle başlamak istedim.Bence en iyisi,hep buradaymışcasına yazıya bodoslama dalmak.İşte nihayet uzun zamandır beklenen Yavuz Turgul ve Şener Şen buluşması gerçekleşti ve bende hemen filme koştum tabii. Şimdi usta yönetmen gene öyle bir film yapmıştır ki her zaman olduğu gibi Türk sinemasına çıta atlatmıştır diye düşünüyor ya da böyle bir beklenti içindeyseniz hiç gitmeyin derim.Lakin sinema okuyorsanız veya oyuncu olmak gibi bir hayaliniz varsa koşa koşa gişenin yolunu tutun, zira neredeyse tüm oyuncuların performansı bir öğreti niteleğinde. Özellikle Şener abi solo çekmiş sanki. Film de aslında konusu itibariyle aslında hepimizin bildiği ama yaşamın hengamesi içinde unuttuğumuz bir çok şeyi anımsatması açısından güzel,yerinde bir seyirlik.Total olarak bir not vermem gerekirse ki kıt notlu biriyimdir 7.5'i hak ediyor.

Gelelim günümüz sinemalarına,şu avm sinemalarına. Gitmeyin arkadaşlar buralara,sinema müstakil olarak içinde sadece sinema salonu olan yerlerde izlenir. Yahu bilete n'oldu,fiş nedir yahu? Bir de barkodu var iyi mi, turnike var üstelik ,barkodu okutuyor fuayeye giriyorsun. Antrakt sırasında sigara içmeye falan çıkacaksan o fişi kaybedersen yandın,ne mümkün tekrar girmek. Allah'tan bizim İstanbul'da hala var böyle bir kaç yer, bir dahakine trafiği göze alacağım ve mutlaka gerçek bir sinemada izleyeceğim. Neden Borges'in anlar isimli şiiri ile başladığıma gelirsek,aslında bir bakıma filmin özeti niteliğinde ve zaten bir edebiyat aşığı olan Rutkay Aziz'in canlandırdığı karakter sayesinde şiiri filmde dinliyoruz da. Arkadaşının aksine şu kapitalist dünyanın tekerine kapılmamış Rutkay'ın evinde kitaplar,fotoğraflar objeler olsun hiç biri alalade etrafa saçılmış değil.Dikkatli gözlerden kaçmayacaktır,yabancısı olanlar içinde yol gösterici olacaktır bir bakıma. İlk gençliğimde bir çok yazarı veya kitabı başka romanlarda adlarının geçmesi sayesinde keşfetmiştim. Seviyorum bu taktiği kullananları,evet bence bir taktik ve gerekli de. Filmde ki Şener Şen'in canlandırdığı karakter gibi travmatik bir olaydan sonra yüz seksen derece değişen bir kaç kişiye tanık oldum hayatımda. Aksi,nemrut,sinemaki insanların değişimlerine çok tanık oldum ve çevresindeki eş dost akrabalarının aksine gizli bir merhamet beslemekle birlikte geçmişlerini unutup sarıldım onlara. yaşamlarının son anlarında dahi olsa hatalarının farkına varmaları bence büyük bir erdem ve ben bile  affediyorsam bunu, bir tövbe olarak görüyorsam; hiç süphesiz merhameti bir kuluyla mukayese dahi edilemeyecek Tanrı kesinlikle affediyordur.

Bir kız arkadaşım ,aslında biz ona  ilk sevgilim diyelim, sanırım tam olarak yirmi yıl önce reenkarnasyon ile ilgili bir kitap vermişti bana. Kitabın önermesi şuydu: Kimimiz bir defa dönüyoruz hayata,kimimiz beş,kimimiz ikiyüz elli defa gibi. Sebebi şu, tümüyle dört dörtlük bir insana dönüşene dek reenkarne olup duruyormuşuz. gerçek veya yalan olsun, bunu öğrendiğimden beri biriyle tanıştıktan kısa bir süre sonra kafamda tahlil yapıyorum ve çok da eğlenceli. " hmm bu öküzün kesin ilk gelişi anasını satayım" ya da "belli, var bi elli kez gelmişliği ama hala tırt anacığım".
Neyse uzun zamandır ilk yazım,paslanmışım ister istemez. He bir yandan bakın üçe çeyrek var, uykumdan istirahatımdan ödün verip geçtim klavyenin başına. Aslında çok daha farklı şeylere değinecektim ama gözüm kesmedi vallahi. Artık bir daha ki sefere,iyi bir hafta diliyorum hepinize. Sevgiler...

hmmmfff!!

Cıkk! Döneceğim demiştim ama yazamıyorum,elim gitmiyor.Bu gidişatın sonu iyi değil dostlar. Adım adım sona yaklaşıyoruz,insanoğlunun bu şekilde devam edebilmesi imkansız. Kendi adıma rahatlıkla söyleyebilirim ki hiç birinizi anlayamıyorum artık. Hal böyle olunca sıkıntı bende olsa gerek di mi ? Her anım uyum sağlamaya çalışmakla geçiyor ama çok eğreti duruyor olacak ki bende, kabak gibi sırıtıyorum. Gençleri anlayamıyorum,kadınları anlayamıyorum,hemcinslerimi anlayamıyorum. Şimdi düşündüm de çocuklar,onlar sadece, onlar bunun dışında. Herbiriniz öyle tutarsız,öyle riyakarsınız ki ve kötüsü bunun farkında bile değilsiniz. Bir şeyler oldu size,öyle olmalı. Kafanız çok karışık,kavramlara hakim değilsiniz,bir ideolojiniz yok ya da daha kötüsü ait olduğunuzu düşündüğünüz siyasi ve yaşamsal tarzın tümüyle zıttında duruyorsunuz çoğunluğunuz ve gene farkında değilsiniz. Aslında yazdıkça dimağım açılıyor, galiba günümüz insanının tek derdi varolmak, güç sahibi olmak, ya da gücün hemen yanında olmak. Bu uğurda da rahatlıkla dini inançlarınız olsun,ahlaki ölçütleriniz olsun kolaylıkla hacamat edebiliyorsuz. En güzel araba,en güzel hatun,para,kariyer vesaire... İtinayla herbişeyin üzeri çizilir efendim,çiziyorsunuz da. Ancak tekrar ediyorum bunun ayırdında bile dğilsiniz. Yok devam etmek istemiyorum. Son aylarda instagram da sanırım daha efektif bir şekilde ifade ediyorum kendimi. İsteyenler için adresim : @profesyonelkaybeden (kusura bakmayın sanırım bir süre daha beklemeliyim yazmak için) MUTLU YARINLAR....

Selam

Kıpraşmayın bi yere yakında gelicem ;)