yok

Kendimi özledim...

tırı vırı...

bunaldıkça sığındığım bir liman olsun istemezdim burayı, hani faydalı paylaşımlar da falan bulunmak gibi ulvi amaçlarım vardı.yarı uykulu geçtim klavyenin başına gözlerim bi açılıp bi kapanıyor. Bir işe gidiyor olmanın müthiş faydalarından biri de uyku, hani o uzun yıllar vücudumu mahrum ettiğim caanım uyku. Gece sabahlamayı da özledim ama uyku bir başka. Birazdan yıkılıp kalırım.

Vallah sevgili okur (hâlâ bir okuyan varsa) işe gidip geliyorum işte. Fırsat buldukça bazen sinemaya gidiyorum ama yorgunluk üşengeçlikten olsa gerek,DVD’den izliyorum çokluk,bazen de internetten. Önceleri kitap alacak para bulamıyor diye yakınırdım,şimdi ise okunmayı bekleyen bir düzine kitap beni bekliyor. Nakit sıkıntısı sona erdi vakit sıkıntısı baş göstermeye başladı. Hani izlediğim filmler hakkında yazayım diyorum ama nedense beğendiğim bir yapım çıkmadı son zamanlarda karşıma. Dün gece Kahirenin mor gülü’nü izledim Woody Allen’ın, o işte biraz güzeldi. Lakin bence Woody’nin filmografisinde eh işte vasat bir filmdi. Yıllarca alıp okumak istediğim Tampınar’ın Saatleri ayarlam enstitüsü’nün ilk elli sayfasını falan okudum ama aradan bir on beş gün geçti. Kim demişti : “ bir kitap en geç bir haftada okunmazsa şayet okunmuş sayılmazmış”  yani baştan başlamalı. Ama uyku,ah o uyku yok mu.  İşe alıştım diyebilirim artık, öyle ki izinli günümde depresyona giriyor, ne yapacağımı şaşırıyor işi özlüyorum. Belki bir hatun olsaydı hayatımda o haftada yalnızca bir gün ve hafta içi olan iznimi öyle tüketirdim (mi ?) hâlâ en keyif aldığım şey ulusal kanalı falan açıp, memleket meseleleriyle meşgul olmak. Örnek Hulki cevizoğlu olsun,Mustafa mutlu olsun veya Sebahattin önkibar falan,bir dost iki kelam ettiğim bir yoldaş gibi görüyorum o ve onlar gibileri. Bazen Ayhan Sicimoğlu’yla dünyayı geziyorum falan. İşte öyle…

Devam edeyim mi yazıya ? şu sms kanalı denilen minör kanallar var ya, hani sıkça şaban filmleri dönüyor,bende sıkılmadan izliyorum doğrusu,tekrar ve tekrar. Günümüzde bu kadar doğru tespitler de bulunan sosyopolitik filmler var mı, yok.

Umarsızca sigaraya devam elbette,fazla uzun bir yaşamdan tırsıyorum doğrusu,öyleyse devam sigaraya di mi. Zaten yaş 35,büyük ihtimal ilk yarı sona erdi,az daha dayandım mı tamamdır,sık dişini levo.

Altı ayı geçti bile işe başlayalı, belki yıllık izin koparıp izne çıkabilirim. Yukarıda ki yazdıklarımla çelişmiyorum, bir haftalık bir tatil hafta içi bir gün izne benzemez diye umuyorum. Hani yüzmeyi yeni öğrenmiş biri olarak,denizi kumsalı çok özledim. Seneye de yapabilirsem memleketim trakyaya yerleşmeyi düşünüyorum.bahçeli bir ev özlemim hâlâ aynı şiddette devam ediyor doğrusu. Tamam hadi şimdi sakal traşı olup yatağa geçme vakti geldi. İşimde en nefret ettiğim sanki bir memurcasına günlük tıraş olma zorunluluğu,belki sırf bundan başka bir iş aramaya başlayabilirim,işte öyle… dönüp ne yazdım diye dönüp okumadan paylaşıyorum. Zira saat on bir oldu bile,hadiyin iyi geceler…

o şimdi ne yapıyor şu anda şimdi

saat dört yoksun

saat beş, yok

altı, yedi, ertesi gün

daha ertesi

ve belki kimbilir...

(...)

kitap okurum

içinde sen varsın

şarkı dinlerim

içinde sen

oturdum ekmeğimi yerim

karşımda sen oturursun

çalışırım,

karşımda sen

(...)

en güzel deniz,

henüz gidilmemiş olandır

en güzel çocuk

henüz büyümedi

en güzel günlerimiz

henüz yaşamadıklarımız

ve sana söylemek istediğim

en güzel söz

henüz söylememiş olduğum sözdür

o şimdi ne yapıyor?

şu anda şimdi, şimdi, şimdi

evde mi, sokakta mı?

çalışıyor mu, uzanmış mı, ayakta mı?

kolunu kaldırmış olabilir mi, hey gülüm

beyaz kalın bileğini nasıl da çırçıplak eder bu hareketi

o şimdi ne yapıyor

şu anda şimdi, şimdi, şimdi

belki dizinde bir kedi yavrusu var, okşuyor

(...)

belki de yürüyordur, adımını atmak üzeredir

her kara günümde onu bana

tıpış tıpış getiren sevgili

canımın içi ayaklar

ve ne düşünüyor, beni mi?

yoksa ne bileyim

fasulyenin neden

bir türlü pişmediğini mi?

yahut insanların çoğunun neden böyle

bedbaht olduğunu mu?

o şimdi ne düşünüyor

şu anda şimdi, şimdi

(...)

saat dört yoksun

saat beş, yok

altı, yedi, ertesi gün

daha ertesi

ve belki kimbilir...

NAZIM HİKMET

Closer

damien rice-blower's daughter

Closer filminden kareler eşliğinde :

And so it is

İşte böyle

Just like you said it would be

Aynen olacağını söylediğin gibi

Life goes easy on me

Hayat iyi gidiyor

Most of the time

Çoğu zaman

And so it is

İşte böyle

The shorter story

Kısa bir hikaye

No love, no glory

Aşk yok şöhret yok

No hero in her sky

Onun gökyüzünde kahraman yok

I can't take my eyes off of you

Gözlerimi senden alamıyorum X5

And so it is

Ve işte böyle

Just like you said it should be

Aynen olması gerektiğini söylediğin gibi

We'll both forget the breeze

İkimizde meltemi unutacağız

Most of the time

Çoğu zaman

And so it is

İşte böyle

The colder water

su daha soğuk

The blower's daughter

Rüzgarın kızı

The pupil in denial

Yalanlar içindeki göz bebeği

I can't take my eyes off of you

Gözlerimi senden alamıyorum X5

Did I say that I loathe you?

Senden nefret ettiğimi söyledim mi?

Did I say that I want to Leave it all behind?

Bütün her şeyi geride bırakmak istediğimi söyledim mi?

I can't take my mind off of you

Aklımı senden alamıyorum X5

My mind...my mind...

Aklımı...aklımı...

Till I find somebody new

Yeni birini bulana kadar

                                                                                                          ceviri.alternatifim.com

üç tunç has hoş hoşaf

fena özledim yazmayı,ne yazık. Maalesef anlatacak bir şeyim yok.
tom waits'den bir şeyler dinliyor,alnımdaki ateşin kulaklarımdaki sancının geçmesini bekliyorum.
acaba bir gitar mı satın alsam.
bir akıllı telefonum var artık,twitter,whats app,instagram,facebook vs. sosyal medyayla böylesine bir sıkı fıkılık mecazen değil gerçek anlamda bir bulantıya sebep oldu bünyemde.
iş,iş,iş...
insanın ruhuyla alakasız bir işte çalışmak zorunda kalması ne zormuş meğer. O da ayrı bir bulantı.
bir çıkış yolu var mıdır aceb?
bu kadar çok sigara içtiğim bir dönem hiç olmamıştı.
müzik. o iyi,dursun köşede.
35. bu da ayrı bir sıkıntı.1,2...8,9,10 şimdilik bu kadar sayabildim saçımdaki akları.
okul,dersler...sıkıntı,buhran.
aldığım kilolarda gene hızlıca gidiverdi,avurtlarım gene çöktü. ama sanki en çok böyle seviyorum kendimi.
eski püskü bir kadife ceket satın aldım,bak bu iyi.
bir sigara daha ? neden olmasın.
özetle yılların boşvermişliğinin diyetini ödüyorum sanki.
gün gelecek ben, ben olabilecek miyim? işte budur bütün mesele.

Closing Time by Tom Waits